حسن هابره، دیکتاتور سابق چاد، به جنایت علیه بشریت محکوم شد

پرینت

قربانیان جنایات حسن هابره 26 سال برای اجرای عدالت منتظر ماندند، و روز دوشنبه این انتظار به پایان رسید. هابره در محاکمه هفته گذشته، در خصوص جنایت علیه بشریت، اعدام های بدون محاکمه، شکنجه و تجاوز گناهکار شناخته شد و بنا به حکم دادگاه باید باقیمانده عمرش را در زندانی در سنگال سپری کند. این نخستین بار است. رییس سابق یک دولت توسط دادگاه داخلی یک کشور دیگر، متهم به جنایت علیه بشریت می شود، و البته متهم شدن چنین مقامی به تجاوز –شخصا و نه به دلیل اعمال مقامات مادون- نیز بی سابقه است. پرونده او در شعب فوق العاده آفریقایی[1] رسیدگی می شود که توسط اتحادیه آفریقا و سنگال تاسیس شده است؛ اما هابره از به رسمیت شناختن آن سر باز زده است.

هابره، سه ماه از سال گذشته، مجبور به شنیدن اعترافات 90 نفر از افرادی شد که شهادت دادند او هزاران نفر را در زندان های مخفی حبس کرده است، زندان هایی آکنده از شکنجه و مرگ. کسانی که از این زندان ها زنده بیرون آمده اند، می گویند تعداد افراد در هر سلول آن قدر زیاد بود که ما مجبور می شدیم روی جسد کسانی که در اثر ازدحام خفه شده بودند یا از بیماری جان باخته بودند، دراز بکشیم. از زنان هم به عنوان بردگان جنسی استفاده می شد.

قاضی برتائو کم پس از قرائت حکم گفت: هنوز شماری از قربانیان هابره زنده اند، و از یادآوری آنچه بر آنها گذشته عذاب می کشند. او هیچ وقت با آنها همدردی نکرد، یا حتی لحظه ای نشد که از جنایاتش، تمام قتل عام ها و تجاوزها، اظهار پشیمانی کند. 

وی افزود: هابره به خوبی از آنچه می گذشت آگاه بود؛ و خود شخصا دستور اعدام ها را صادر می کرد. او حتی از شرایط وخیم و اسفناک اسیران جنگی آگاه بود، اما دستور داده بود هیچ یک از آنها تا روز مرگش حق ترک بازداشتگاه را ندارد. او در خصوص تمام مخالفان رژیم از شیوه واحدی استفاده می کرد: آنها را شناسایی و دستگیر می کرد، تا حد مرگ شکنجه می داد، آنها در شرایطی وحشتناک و جهنمی نگه می داشت، و در نهایت اعدام می شدند یا اجبارا به جایی دوردست منتقل می شدند.

الن ورنر، مدیر موسسه کاویتاس ماکسیما که در خصوص قربانیان جرایم جنگی و جرایم علیه بشریت فعالیت می کند، می گوید یکی از مهم ترین مسائلی که در محاکمه هابره مطرح شد، چهار مرتبه تجاوز او به خدیجه زیدان بود. من هرگز فکر نمی کردم در دادگاه حرف خدیجه را باور کنند که شخص هابره به او تجاوز کرده است. آنها تمام تلاش شان را کردند تا دادگاه را قانع کنند خدیجه تنها یک فاحشه بوده است، اما در نهایت موفق نشدند. حرف های خدیجه وحشتناک بود. زنانی، مدت های بسیار طولانی، وسط بیابان با سربازان هابره به سر برده بودند، و در تمام این مدت مورد سواستفاده قرار می گرفته اند. رنج این زنان، فراتر از حد تصور بود.  اسنادی که در یک دفتر پلیس یافتیم و در نهایت به دادگاه ارائه شد، نشان می داد در رژیم هابره تنها 12321مورد تجاوز رخ داده، که 1208 نفر آنها در بازداشت جان سپرده اند و هابره از تمام این جریانات باخبر بوده و شخصا دستوراتی در این موارد صادر کرده است. در لاهه، عده زیادی می گفتند معلوم نیست حکمی که از دادگاه های آفریقایی صادر شود، چگونه حکمی ست! اما امروز، فکر میکنم جواب این پرسش تنها یک کلمه است: عالی!

وکیل دیده بان حقوق بشر به گاردین گفته است: محکومیت هابره برای این جنایات هولناک، پیروزی بزرگی برای قربانیان اوست، که بدون پشتکار و سرسختی آنها این محاکمه ممکن نبود. این حکم، پیام روشنی ست، دورانی که دیکتاتورها می توانستند مردم شان را با بی رحمی و خشونت قتل عام کنند، اموالشان را به غارت ببرند و بعد از آن به خارج از کشور فرار کنند و تا آخر عمر در سایه مصونیت شان و با اموالی که به ناحق بدست اورده اند در خوشی و ثروت زندگی کنند. امروز در تاریخ به عنوان روزی ثبت خواهد شد که مردم، شاهد محاکمه دیکتاتوری جنایت کار در پیشگاه عدالت بودند.

منبع خبر

[1] Extraordinary African Chambers


ما 106 مهمان و بدون عضو آنلاین داریم

Design by Joomla 1.6 templates